De Gouden Weken

In de flat waar ik destijds met mijn vrouw woonde, ik werkte toen in het Z.M.O.K.-onderwijs, woonde onder ons een gepensioneerde juf. Die mij (toen zij eenmaal wist dat ik meester was), regelmatig vooral ongevraagd advies gaf. Wat mij vooral is bijgebleven is haar interpretatie van de Gouden Weken:

“Zes weken de zweep erover, daarna de zachtere hand”.

Ik geloof dat zij in haar actieve tijd als juf de zweep niet letterlijk hanteerde (wellicht ’s avonds in de echtelijke slaapkamer, maar zo close waren we nu ook weer niet dat ik dat wist. Want ze keek altijd wel heel erg streng). Maar of ze van de zachtere hand was waagde ik ook te betwijfelen. Wat zij echter bedoelde, wordt nu verkocht in boekvorm, middels workshops, studiedagen en meer waar je voor moet betalen. Haar advies was echter gratis. Ik geloof dat mijn onderbuurvrouw wat ongecompliceerd, kort en bondig was. Ik geloof dat de huidige industrie om ons onderwijs heen vaak gecompliceerd, langdradig en onnodig is. Maar doe vooral wat je niet laten kan als schoolleider, klaag daarover op twitter als leerkracht. De industrie rondom het onderwijs floreert toch wel.

Mijn tijdelijke groep floreert ook. Ik kan niet zeggen als nooit tevoren, vorig jaar was dat ook zo. Mede (zeker) door de tomeloze inzet en de hoogstaande kwaliteit van juf I. Een zijinstromer. Zo’n volwassene die opeens het licht ziet en daarna kinderen het licht laat zien. Vanochtend zag F het licht bij mij toen ik haar uitlegde hoe je 35+24 kon uitrekenen. Daar word je in een flits vrolijk van. En dat na de eerste dag van gisteren.

Ge-Wel-Dig was dat. En Ver-Moei-End. Dodelijk vermoeiend. En zo hoort het. Overigens, de Gouden Weken voor een groep zijn niet dezelfde Gouden Weken als die voor een leerkracht. Die weken noem je vakantie.

Evengoed, of ik nu vandaag, gisteren of morgen de forming,  storming, norming, performing en reforming fases doorloop of niet, ik lees voor als een malle. Uit de Polleke omnibus, van Guus K. Of we een filmpje gingen kijken tijdens het pauzehapje. Ik gaf aan dat ik ging voorlezen en dat de kinderen dan een filmpje in hun eigen hoofd konden afdraaien. Een ander filmpje over hetzelfde verhaal. En dat dit zo leuk was aan lezen en voorlezen. Binnen twee hoofdstukken had ik de groep in mijn greep. Mijn greep als in dat ik de eerste die-hards al helemaal in het verhaal van Polletje mee zag doen. Nu kan ik volgens mijn eigen bescheiden mening best aardig voorlezen, maar ik had moeite om tijdens het voorlezen niet alleen maar met een grote grijns de groep in te kijken.

Gisterenavond voelde ik de Gouden Week start al in mijn stembanden en strot. Iets teveel verbaal aanwezig geweest kennelijk. Zij die mij kennen zullen dit vol verbazing lezen. Geen strepsels in huis en dus maar aan de thee met honing.

Vanochtend toen de groep binnen was en het stilteteken niet werkte, stak G zijn vinger op.

“Gaat u vandaag nog voorlezen meester?”

Ik hervond mijn  stem en kon ik weer doorgaan waar ik gestopt was. Maar dan minder vocaal, mijn mijn Gouden strot.

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie